ο κάτω κόσμος αναδυόταν στην επιφάνεια. κάθε δωμάτιο αποκτούσε τη δική του μνήμη, κάθε κιλήδα αναφερόταν σε μια διαφορετική στιγμή, έτσι ώστε ακόμα και μέσα στη γαλήνη της καθημερινής ζωής, ένας ιδιαίτερος λεκές στο χαλί, ας πούμε, ή το κατώφλι μιας συγκεριμένης πόρτας δεν αποτελούσε πια αυστηρά ένα πράγμα αλλά μια αίσθηση, την ηχώ της ερωτικής μας ζωής…

η τριλογία της νέας υόρκης

η τριλογία της νέας υόρκης

Share