…….να διαβάζεις Τομ Ρόμπινς είναι σαν να κάνεις το καλύτερο σεξ της ζωής σου. Δεν θες να τελειώσει, δεν θες να τελειώσεις, δεν σ’ ενδιαφέρει ο οργασμός, μόνο να συνεχίσεις να είσαι καυλωμένος ατελεύτητα (και μάλλον αυτή είναι η πρώτη φορά που αυτές οι δύο λέξεις πάνε μαζί).

Μόνη παρηγοριά, όταν τελειώνουν τα βιβλία του Ρόμπινς και το υπέροχο σεξ, είναι ότι μπορεί να ξανακάνεις, κι ότι την επόμενη φορά ίσως να είναι και καλύτερα. Το άσχημο είναι όταν δεν έχει μείνει άλλο βιβλίο του Ρόμπινς για να διαβάσεις -κι όταν πλέον είσαι σε μια ηλικία όπου και τα viagra δεν μπορούν να σε βοηθήσουν…….

~~

…….το Άρωμα αναφέρεται στα παντζάρια (όχι στις μελιτζάνες). Με αυτές τις κοκκινωπές ρίζες κάποιος αρχαίος θεός έφτιαξε το ελιξίριο της ζωής, κάπου στη Βαβυλώνα ή μπορεί στην Αρκαδία.

Έπειτα ο εωσφορικός τραγοπόδαρος άφηνε παντζάρια έξω απ’ την πόρτα μιας σέξυ Νεοϋρκέζας. (Κάπου στην αρχή ο Ρόμπινς αναφέρει τις μουνότριχες στο σαπούνι της Τσέρι, και θυμάμαι πόσο εντύπωση μου είχε κάνει αυτή η εικόνα, τότε, στα είκοσι)……..

~~

…….από τότε διάβασα όλα τα βιβλία του Ρόμπινς, κι είναι ο μόνος συγγραφέας που έχω διαβάσει όλα του τα βιβλία (σχεδόν όλα και θα καταλάβετε τι εννοώ).

Ο Ρόμπινς γράφει διασκεδαστικά, αλλά και φιλοσοφικά.

Το ταλέντο του είναι διττό.

Πρώτα καταφέρνει να σε κάνει να πιστέψεις, ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ, τα πιο απίστευτα πράγματα. Μάλλον στην προηγούμενη ζωή του ήταν ο απόστολος Παύλος. Και σίγουρα αν έφτιαχνε μια θρησκεία θα είχε πολλούς πιστούς. Εγω δηλώνω προκαταβολικά πίστη.

Το δεύτερο είναι ότι δεν υπάρχει συγγραφέας, που να μπορεί να κάνει τόσο πετυχημένες παρομοιώσεις όσο ο Ρόμπινς. Κάποιες φορές υπερβάλλει και βρίσκεις τρεις ή τέσσερις στην ίδια πρόταση. Αλλά είναι τόσο ευφάνταστες που του συγχωρείς την υπερβολή.

Διττό είπα; Υπάρχει και ένα τρίτο πέπλο του ταλέντου του. Ο Ρόμπινς σε κάνει να διασκεδάζεις. Ακόμα κι όταν γράφει για τον θάνατο ή για την καταστροφή του Κόσμου, καταφέρνει να σε κάνει να χαμογελάσεις. Κι αυτό είναι το ύψιστο ταλέντο του. Σου θυμίζει ότι η ζωή, όσο τραγική και να είναι κάποιες φορές, είναι για γέλια.

Κι όταν αισθάνομαι χάλια θα πάρω απ’ τη δημοτική βιβλιοθήκη να διαβάσω Μπουκόφσκι ή Ρόμπινς. Τον πρώτο γιατί έζησε τον βούρκο και έβγαλε το κεφάλι απ’ έξω, τον δεύτερο γιατί έβαλε το κεφάλι μέσα στο βούρκο κι έκανε μπουρμπουλήθρες -σε διάφορα χρώματα και γεύσεις……..

~~

…….έγραψα ότι τα βιβλία του Ρόμπινς μοιάζουν με το πιο υπέροχο σεξ, που ποτέ δεν θες να τελειώσει, κι ότι έχω διαβάσει σχεδόν όλα τα βιβλία του.

Έχω αφήσει το πρώτο του, την Αμάντα, που το ξεκίνησα και το άφησα. Είναι μια παρακαταθήκη, μια Ρομπινσιανή Κιβωτός.

Θα το διαβάσω όταν πλέον δεν θα μπορώ να κάνω σεξ, για να θυμηθώ τη μία απ’ τις δύο ηδονές που θεωρώ ανυπέρβλητες. Η δεύτερη είναι το διάβασμα μυθιστορημάτων, όπως αυτά του Ρόμπινς.

Η πρώτη, όπως και να το κάνουμε, κι όποιος το αρνιέται είναι πιθανός δολοφόνος, η πρώτη είναι το σεξ.

~~~~~~~~~~~~~~

ΥΓ: Αν δεν έχετε διαβάσει κανένα βιβλίο του Τομ Ρόμπινς ή αν δεν έχετε διαβάσει κανένα βιβλίο πρόσφατα, σας ξορκίζω να ξεκινήσετε με το Άρωμα του Ονείρου ή τον Χορό των Εφτά Πέπλων.

Αν είναι το τελευταίο βιβλίο που θα διαβάσετε, επειδή έχετε καρκίνο σε τελικό στάδιο ή επειδή πίνετε και οδηγάτε ή επειδή η ζωή κι ο θάνατος τυχαίνουν, καλό θα σας κάνει να είναι ένα του Ρόμπινς, οποιοδήποτε.

Αλήθεια δεν αξίζει να περάσετε από αυτόν τον σύντομο βίο και να μην έχετε διαβάσει ένα -τουλάχιστον- βιβλίο αυτού του κλόουν.

Κι αν είναι η τελευταία μέρα της ζωής σας, η τελευταία επιθυμία, θα πρότεινα ν’ αφήσετε τα βιβλία και να κάνετε σεξ……..

~~~~~~~~~~~

ΥΓ2: Το κείμενο αυτό γράφτηκε στις 22 Ιουλίου και σαν σήμερα γεννήθηκε ο Τομ Ρόμπινς. Χρόνια πολλά, κύριε Ρόμπινς, σ’ ευχαριστούμε που μας βοήθησες να ζήσουμε.


Γελωτοποιός https://www.facebook.com/gelotopoios/

Πηγή

Share