η ζέστη ήταν τόσο αφόρητη ώστε τα δύο σώματα αδυνατούσαν να παραμείνουν προσκολλημένα το ένα στο άλλο για παραπάνω από τρία λεπτά. Οποιαδήποτε υπέρβαση του ελάχιστου χρόνου, θα ήταν υπερβολή ή ένδειξη έρωτα που στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν πέρναγε από το μυαλό του ούτε κατά διάνοια. Οι ζώνες επαφής των δύο σωμάτων έφταναν άνετα με σιγουριά στον ύψιστο βαθμό της κλίμακας, αν το μικρό δωμάτιο σαρώνονταν από κάποια κάμερα θερμικής ανάλυσης.

Η έκκληση ιδρώτα αντίστοιχα, ξεπερνούσε κατά πολύ τη φυσιολογική ροή μιας ανάλογης ζεστής ημέρας ή μιας βραδιάς σεξουαλικής συνεύρεσης όπως αυτής που μόλις είχε χαθεί στο πρώτο φως της νέας. Η απομάκρυνση λοιπόν μετά τη δεύτερη, αναπάντεχη για να λέμε την αλήθεια, κορύφωση ήταν το φυσικό επακόλουθο και η στάση εμβρύου για τη μικρή σε διάρκεια ξεκούραση που απέμεινε, λογική. Κακώς όπως αποδείχτηκε δεν είχε σε εκτίμηση το κλιματιστικό, χρόνια τώρα η απόφαση του, οπότε δύο μεγάλοι ανεμιστήρες εκτελούσαν το βαρύ έργο να ανανεώνουν και να δροσίζουν τον αέρα στο περιορισμένο χώρο.

Το ότι έδιναν το ηχητικό υπόβαθρο στη σκηνή με το μονότονο μηχανικό τους ήχο, κάτι σαν Brian Eno του θύμιζε, ήταν κάτι που κανείς δεν είχε ευχηθεί. Ωραία ταινία, θα ήταν το σχόλιο του τηλεκριτικού βλέποντας τη σκηνή ως εξωτερικός παρατηρητής, αλλά η μουσική επένδυση ήταν αταίριαστη θέλοντας να είναι το λιγότερο ευγενικός. Τη δεδομένη χρονική στιγμή πάντως ήταν κάτι που μπορούσαν να ανεχθούν, μιας και η επιλογή ήταν μονόδρομος. Μετά από χρόνια δοκιμών και αναζητήσεων, ο θόρυβος με τη μηχανική φαινόταν να είναι δεμένοι με μια σχέση καρμική που κανείς δε μπορούσε να αποφύγει.

Σηκώθηκε πρώτος. Χρόνια συνέβαινε τώρα αυτό είτε η νυχτερινή συντροφιά ήταν γνωστή είτε άγνωστη. Αρκετά χρόνια πριν, στην προσπάθεια να αναλύσει και να γνωρίσει τον εαυτό του καλύτερα, εντόπισε μόνος του, το συγκεκριμένο χάρισμα. Σε αυτή την κατηγορία το τοποθέτησε ο ίδιος, δηλώνοντας αν μη τι άλλο την θετική του τοποθέτηση προς το φαινόμενο. Δεν υπήρχε σταθερά ως προς την ώρα για να σηκωθεί.

Ποτέ δεν είχε αρνηθεί το γεγονός πως ήταν πρωινός τύπος, αν και για το σεξ το θέμα σήκωνε ανάλυση, αλλά αυτό ήταν το θέμα που συζήτησε όταν κάθισε για πρώτη φορά στην πολυθρόνα της ψυχολόγου του. Αυτό που διέκρινε φανερά, ήταν η δυνατότητα να σηκώνεται το λιγότερο δεκαπέντε λεπτά πριν τη συντροφιά του. Σαν ένας αυτόματος μηχανισμός που μπορούσε να ενεργοποιήσει τις αισθήσεις του, όταν ακριβώς χρειαζόταν. Έτσι έβρισκε πάντα τον απαραίτητο ιδιωτικό χρόνο που ήθελε προτού ο χώρος μοιραστεί με έναν, ίσως και παραπάνω με σαφέστατα μικρότερη συχνότητα, ανθρώπους.

Μια πρώτη γρήγορη επίσκεψη στη τουαλέτα για την πρωινή ανακούφιση και επιστροφή στο δωμάτιο για να ενυδατώσει τον οργανισμό του με ένα γεμάτο ποτήρι νερό. Είχε επιβάλλει στον εαυτό του αυτή την συνήθεια από τα εφηβικά του χρόνια. Στις πρώτες άσκοπες περιηγήσεις του στο διαδίκτυο είχε διαβάσει ένα επιστημονικό άρθρο, που ανέφερε πως ένα ποτήρι νερό το πρωί, στο πρώτο δεκάλεπτο αφού σηκωθεί κάποιος, ενυδατώνει και βοηθάει τον οργανισμό να αποβάλλει τοξίνες, κτλ.. Το αν το εν λόγω άρθρο ήταν αληθινό δεν το απασχόλησε ποτέ, μιας και συνήθεια έγινε μέρος του πρωινού τελετουργικού και δεν υπήρχε λόγος να αναζητά ακόμα και σε τέτοια φαινόμενα την αλήθεια διεξοδικά.

Το να χαζεύει γυμνά κοιμώμενα σώματα ήταν ένα ακόμα βίτσιο που θα ανακάλυπτε με τα χρόνια. Εδώ που τα λέμε πως αλλιώς θα μπορούσε να το εντοπίσει και συνειδητοποιήσει, δεν ήξερε. Ήταν από τα πρώτα γνωρίσματα που αναδύθηκαν στις συνεδρίες με την ψυχολόγο του. Ακόμα περισσότερο αυτό που έκρινε σε μεγάλο βαθμό την συνέχιση των επισκέψεων και την πεποίθηση ότι κάτι άρχισε να λειτουργεί μεταξύ γιατρού και ασθενή. Σε τέτοιο βαθμό ώστε να το συζητάει να γίνεται μια μικρή αναφορά σταθερά σε κάθε συνεδρία. Αυτός όρθιος με τον ολόσωμο καθρέφτη απέναντι να δείχνει το είδωλο του, η σύγκριση των δύο γυμνών σωμάτων ήρθε συνειρμικά.

Χρησιμοποιώντας το σημάδι του αφαλού για να χωρίσει τις δύο περιοχές, στον καθρέφτη υπήρχε ένα άτριχο από τη μέση και κάτω σώμα. Με το πάνω μέρος, ούτως ή άλλως δεν είχε ποτέ ασχοληθεί στο αισθητικό του κομμάτι, πέρα από εκγύμναση που λάμβανε χώρα δύο με τρεις φορές σε εβδομαδιαία βάση. Το συμπέρασμα πάντως του ειδώλου ήταν πως οι δύο περιοχές αν και άνηκαν στο ίδιο σώμα αισθητικά ήταν εκ διαμέτρου αντίθετες. Στην αντίπερα όχθη, στο κρεβάτι, το κοιμώμενο θηλυκό σώμα είχε μια φυσική τριχοφυΐα από τον αφαλό μέχρι τα κάτω άκρα, με αντίθετη όψη στον επάνω κορμό.

Φυσιολογικό μεν στο μυαλό του καθενός για την οποιαδήποτε γυναίκα, μα στη δική του σκέψη υπήρχε το φανταστικό (για κάποιους κακόπιστους) σενάριο πως τα δύο γνωστά – άγνωστα σώματα εναλλάχτηκαν την προηγούμενη νύχτα δυσανάλογα. Τι περίεργο θέαμα αν μη τι άλλο, σκέφτηκε.

Έχοντας ήδη συνεχίσει και σκηνοθετήσει τις επόμενες τρεις σκηνές στο σενάριο στο μυαλό του, έριξε μια ματιά στο κινητό τοποθετώντας τη μέρα στη ανάλογη χρονική της στιγμή. Μπήκε στη ντουζιέρα τελώντας ευλαβικά τη καθημερινή του συνήθεια. Πικραμύγδαλο, μυρωδιά και ανάμνηση παιδική. Ξύπνημα καλοκαιρινής μέρας όπως ήθελε και επιζητούσε χρόνια τώρα, από τότε που άρχισε να ορίζει ο ίδιος τον ρυθμό της καθημερινότητας του. Ετοιμασία καφέ με ευλάβεια και επιστημονική ακρίβεια, μέχρι η πρώτη γουλιά να φτάσει στον ουρανίσκο του.

Σκηνή τρίτη και τελευταία. Επιστροφή στο κρεβάτι για την ολοκλήρωση της μικρής ιστορίας (ιεροτελεστίας την ονόμαζε ο ίδιος) που ξεκίνησε κάποια χρονική στιγμή, δύσκολο να οριστεί αυτή, το περασμένο βράδυ. Χρόνια τώρα, διψήφιο το νούμερο σίγουρα κάπου στα μέσα πρώτης και δεύτερης δεκάδας, κάθε φορά που έκανε έρωτα με έναν άνθρωπο χωρίς προσδιορισμό στο φύλο, έπρεπε να αποχαιρετιστούν έχοντας φτάσει την ένωση κατά αυτόν, ολοκλήρωση για τον περισσότερο κόσμο, σε μονό αριθμό. Ένα, τρία, πέντε, επτά. Δεν είχε σημασία αν ο κύκλος έκλεινε οριστικά ή προσωρινά.

Η παράδοξη συνήθεια, κατά την κύρια μάζα των ανθρώπων αλλά και του κοντινών φίλων που είχε το εκμυστηρευτεί, δημιουργούσε ανά καιρούς διάφορα παράδοξα. Συνεπικουρούμενο και με την δεδομένη εσωστρέφεια του, έδινε πολλές φορές αφορμή για συμπεράσματα που σε όσους γνώριζαν εις βάθος τα δεδομένα, ήξεραν πως ήταν λανθασμένα. Για παράδειγμα με ανθρώπους που δεν είχε οικειότητα ή απλά δεν ήθελε να δώσει δικαίωμα σε μια συνέχεια πέρα από αυτό που ζούσαν εκείνη τη στιγμή, προσκολλούσε στον νούμερο ένα. Η εμμονή αυτή είχε και αντίκτυπο στη συμπεριφορά του, προσδίδοντας μια έκφανση εγωιστική και απότομη. Εγωπαθής, παρτάκιας και λοιποί χαρακτηρισμοί ήταν τα πιο ήπια συμπεράσματα που του κολλούσαν και συνήθιζαν να τον ακολουθούν καθώς οι σχέσεις στιγμής – στοργής κτλ πολλαπλασιάζονταν στο πέρασμα του χρόνου.

Στα δύο ήταν το άθροισμα που είχε μείνει η σχέση τους μέχρι στιγμής, σκέφτηκε και επέστρεψε σε χρόνο παρόντα. Ευχήθηκε να πάνε όλα καλά και να μην προκύψουν νέες σκηνές στο σενάριο. Ξάπλωσε δίπλα της με ηρεμία και περίσσιο θάρρος, ψιθυρίζοντας στο αυτί της πως έχει ακόμα 25 λεπτά πριν πάρει τον δρόμο της επιστροφής. Κρίμα που δεν έχεις περισσότερο ήταν η απάντηση της συντρόφου δείχνοντας φανερά την χαρά της για την πρόταση που μόλις είχε αποδεχτεί. Ευτυχώς απάντησε ο ίδιος και ξεκίνησε τη διαδρομή από το πέλμα προς την ηβική περιοχή γυρεύοντας την γεύση που θα ήθελε να έχει στο στόμα του όταν θα έπαιρνε οριστικά τον δρόμο της επιστροφής………..

σώματα ασώματα

σώματα ασώματα

*ασώματα
Στην εβραϊκή και στη χριστιανική παράδοση, ασώματα ονομάζονται τα πνεύματα που πλαισιώνουν το Θρόνο του Θεού.
Αυτά διακρίνονται σε τάγματα που φέρουν τα εξής ονόματα (κατά την χριστιανική αγγελική ιεραρχία):
Πρώτη τάξη -> Σεραφείμ,Χερουβείμ,Θρόνοι
Δεύτερη τάξη -> Κυριότητες,Δυνάμεις,Εξουσίες
Τρίτη τάξη -> Αρχές,,Αρχάγγελοι,Άγγελοι

Share